เมื่อวานนัดเพื่อนนักเรียนเก่ามารวมกัน เลยตรงไป '橋山 ฮาชิยามะ สุกี้ยากี้' ที่กลุ่มนิฮงมัตสึเพิ่งเปิด
ร้านนี้เป็นพี่น้องกับนิฮงมัตสึข้าง ๆ เดินทางพรีเมียมเหมือนกัน แต่ครั้งนี้เป็นสุกี้ยากี้คันไซแท้ มีเชฟมิชลินดูแล พูดง่าย ๆ คือนำความหรูเงียบแบบญี่ปุ่นมาไว้ในซอยเขตต้าอัน
ตอนนี้ทุกคนเครียด บางครั้งอยากหาที่ซ่อน กินดีและคุยดี สถานที่แบบนี้จึงได้รับความนิยมขึ้น
พอเข้าไป ม่านไม้ไผ่กับระเบียงญี่ปุ่นแยกการจราจรไทเปด้านนอกทันที บริการข้างโต๊ะไม่รีบตั้งแต่ต้นจบ เหมือนเพื่อนเก่าค่อย ๆ ปรุงข้างตัวให้พอดี
ครั้งนี้เรากินหลักสามอย่าง และจำได้ลึกสุด:
วากิวญี่ปุ่น A5 ส่วนชินชิน
ลายไขมันสม่ำเสมอเหมือนงานศิลป์ เข้าปากมีกลิ่นมันเนื้อระเบิดก่อน แล้วเนื้อลื่นนุ่มเหมือนตอนเด็กที่แม่ตุ๋นหม้อดินจนละลายในปาก ไม่แห้งและไม่มันเกิน เป็นความสบายที่พอดี พนักงานใช้มันเนื้ออุ่นกระทะ ใส่น้ำตาลซานออน แล้วค่อยเนื้อกับผัก ทั้งขั้นตอนเหมือนพิธีเล็ก
อูนิหอยเชลล์กับคาเวียร์พันธุ์เพ่ย
อาหารเรียกน้ำย่อยจานนี้ชนะทันที อูนิหนาเกินคาด กินกับหอยเชลล์และไข่ปลา ลื่นพร้อมความแปลกใจแตกฉ่ำ เหมือนชีวิตบางครั้งต้องมีการปล่อยตัวหรูนิด รู้ว่าเกินแต่ห้ามอีกคำไม่ได้
แพนเค้กทอดไส้ถั่วแดงว่านตัน
เลือกของหวานนี้ปิดท้ายถูกมาก ผิวนอกกรอบ ไส้ถั่วแดงหวานพอดี เก็บกลิ่นถั่ว คำหนึ่งเหมือนกลับไปความสบายตอนเด็กกินบัวลอยหวานร้อนในฤดูหนาว เพียงอัปเกรดเป็นแบบผู้ใหญ่
กินรวมแล้วไม่มีความหรูที่ฝืนซ้อน มีเพียงความรู้สึกว่าได้กินดีและถูกดูแลดี
เพื่อนเก่ากินจบพูดประโยคเดียว: 'ครั้งหน้าอยากฉลองอะไร ค่อยมาอีก'
