สิบปีก่อนเราขาดการติดต่อ สิบปีต่อมาฉันจำเงาเพื่อนในรูปแพลตฟอร์มอาหารได้ โทรยืนยันแล้วถือกาแฟไปหา
อยู่ร้านทั้งวันจึงเห็นงานหนัก ตั้งแต่ตลาดเช้าถึงหม้อตอนคืน และบางทีพนักงานพาร์ตไทม์ดูเป็นนายมากกว่าสง่าจนอยากเรียก ‘ประธาน’พูดนิดเดียวอาจหายวันรุ่งขึ้น เพื่อนจึงใช้ ‘กรุณา ขอบคุณ ขอโทษ’ กับพนักงาน
เกินสิบปีแต่ยังสบาย เขาทำอาหารท่ามกลางเสียงเดลิเวอรี ฉันดูมือถือโดยไม่อึดอัด
ความคุ้นไม่ต้องพิสูจน์ด้วยคำ และความเงียบไม่ต้องเติม เป็นสิ่งหายาก
หลังปิดร้าน ฉันเลี้ยงเพื่อนที่ 【炫庄桶仔雞 - 海鮮快炒】
ไก่ถังเป็นของเด่นแต่ใหญ่ไปสำหรับสองคน จึงเลือกจานเล็ก
● เนื้อเส้นกระทะร้อน
● ผักเถาน้ำมันงา
● หอยนางรมทอดกรอบ
ผัดฮากกาเป็นมุกคารวะบ้านเกิดของเพื่อนสาวฮากกา
ร้านคึกคัก โต๊ะข้างฉลองวันเกิด เหมาะเบียร์ แต่เราขี่มอเตอร์ไซค์จึงกินอย่างเดียว คราวหน้าจะไม่ขี่
ตั้งใจช่วยโปรโมตแต่ร้านแน่นและเพื่อนอยากพัก จึงขอเพียงกิจการพอดี สุขภาพดี และวันราบรื่น
