ฮ่า ๆ แก วันนี้ฉันเป็นแม่จนแทบพังจริง ๆ ไม่อยากเปิดเตาเลยสักนิด อยู่ ๆ ก็นึกถึงร้านใกล้บ้าน「佳香北平烤鴨」ที่ขายเป็ดย่างขึ้นมา
สมัยนี้ร้านเล็ก ๆ ที่ยังสืบทอดฝีมือเก่าแก่ต่อไปได้ยิ่งนานยิ่งหายาก เจ้าของหลายคนคอยรักษารสชาติดั้งเดิมกันเงียบ ๆ ไม่ได้แต่งร้านเอาใจโลกออนไลน์ แต่พอคุณแม่แถวบ้านหรือคนทำงานมีเวลา ก็อยากแวะมาซื้อกลับ เหมือนคอยเตือนเราว่า บางอย่างยิ่งเรียบง่ายและโบราณกลับยิ่งกินได้นานไม่เบื่อ
ตอนฉันขี่รถไปถึงร้าน มีคนต่ออยู่ข้างหน้าหลายคนแล้ว มองผ่านตู้กระจกใสเห็นเชฟแล่เป็ด เพลินใจสุด ๆ มีดฉับ ๆ ๆ เหมือนกำลังดูมายากล ฉันสั่งแค่ครึ่งตัว แล้วเพิ่มกะหล่ำปลีผัดมาด้วย
ครั้งนี้มีสามอย่างที่โดนใจฉันที่สุด:
เป็ดย่างที่เพิ่งแล่เสร็จ
หนังย่างจนเหลืองทองมันวาว เนื้อแน่นและฉ่ำ พอกัดแล้วได้ความหนึบแบบนั้น ก็เหมือนชีวิตฉันตอนนี้เลย—ภายนอกดูมันวาวนิด ๆ แต่พอกัดเข้าไปกลับแน่นจริง กลิ่นหอมลอยออกมาไม่หยุด
แผ่นแป้งห่อเนื้อเป็ด
นี่แหละของโปรดฉัน! เอาแผ่นแป้งเหนียวนุ่มเด้งห่อเนื้อเป็ด แตะซอสหวานเผ็ดนิดหน่อย แล้วหนีบต้นหอมหนึ่งท่อน ยัดเข้าปากในคำเดียว ทั้งกรอบ นุ่ม เผ็ด และหอมผสมกันหมด แต่กลับไม่ตีกันอย่างไม่น่าเชื่อ เหมือนตอนเลี้ยงลูกเลย ภายนอกดูมือไม้พันกันไปหมด แต่ข้างในใจกลับหวานชื่น อิ่มเอมสุด ๆ
เป็ดผัดกะหล่ำปลี
เชฟผัดให้สด ๆ เนื้อเป็ดยังคงซึมซับรสดี แต่กะหล่ำปลีเรียบร้อยเกินไปหน่อย รสอ่อนไปจนแย่งซีนไม่ได้ ครั้งหน้าฉันอาจกินเป็ดแล่รสดั้งเดิมอย่างเดียวก็พอ
กินเสร็จแล้วฉันฟื้นคืนชีพทั้งตัว การเป็นคุณแม่มือใหม่ต้องการอาหารที่เร็วและอิ่มใจแบบนี้จริง ๆ เรียบง่าย ตรงไปตรงมา ไม่ต้องคิดเยอะ
แก คราวหน้าถ้าขี้เกียจจนไม่อยากทำข้าวก็บอกฉันนะ～ฉันจะพามาร้านนี้ รับรองกินเสร็จแล้วอารมณ์ดีขึ้นทันที! 😌
